1

2

3

4

5

 

Astygmatyzm jako uciążliwa wada wzroku

Astygmatyzm to wada wzroku, odnosi się głownie do soczewki i rogówki. Najważniejsza cechą tej choroby jest zaburzona symetria obrotowa oka. Powstaje w momencie, gdy oko ma większą szerokość niż wysokość. Wtedy soczewka wraz z rogówką tworzy rozmazany obraz, zamiast skupiać światło w okrągłym obszarze siatkówki. Prościej – osoba mająca astygmatyzm widzi obraz, obiekt nieostro. Jeśli chodzi o rodzaje astygmatyzmu. Nieregularny – osie optyczne są nieprostopadłe. Koryguje się ją jedynie soczewkami kontaktowymi. Natomiast astygmatyzm regularny – oko ma dwie prostopadłe osie optyczne. Tę odmianę koryguje się okularami, posiadającymi szkła cylindryczne. Astygmatyzmowi towarzyszą bóle głowy, szybkie zmęczenie oka. Jest to wada wrodzona. Odpowiednie wczesne wykrycie pozwala skorygować wadę. Należy jednak unikać promieni słonecznych, długiej pracy przy komputerze, czy tez częstego oglądania telewizji. Najczęstszą metodą leczenia są szkła cylindryczne. Wyszlifowane tak, aby światło odpowiednio się załamywało i umożliwiało odbicie obrazu na siatkówce. Astygmatyzm można leczyć również laserowo. Terapia ta pozwala na wymodelowanie rogówki. Jest krótka, trwa zaledwie kilkanaście sekund. Odbywa się przy znieczuleniu miejscowym. Istnieją jednak przeciwwskazania do możliwości podjęcia takiego sposobu leczenia w postaci innych chorób. Przykładem jest między innymi – jaskra, zaćma, cukrzyca, czy osłabienie odporności organizmu.

Problem cywilizacyjny – otyłość

Dziś otyłość możemy swobodnie nazwać problemem cywilizacyjnym. Dotyczy wszystkich ludzi, niezależnie od wieku. Obecne społeczeństwo posiada tendencje do tycia. Wszystko bierze się z trybu życia, jaki przyjmujemy. Stres, nieregularne spożywanie posiłków, restauracje fast food. Rodzice źle wpajają swoim życiom zasady żywienia, a właściwie wcale ich nie wpajają. Pozwalają na nadmierne spożywanie słodyczy. A powinny być one zastępowane owocami, warzywami. Żyjemy w biegu, dlatego nie zwracamy uwagi na to, co jemy. Tak naprawdę stąd biorą się wszelkie choroby. Z braku witamin. Otyłość to choroba. Dlatego powinniśmy z nią walczyć. Zmiana trybu życia, uprawianie sportów. Na ten problem trzeba patrzeć przyszłościowo. Zwracając uwagę na to jak jemy i co jemy. Otyłość to początek wielu innych chorób. Cukrzyca, nadciśnienie, niewydolność narządów – to jedynie przykłady najczęstszych z nich. Wiele osób cierpiących na otyłość nie umie poradzić sobie z tym problemem. Wystarczą chęci i samozaparcie. Wizyta u dietetyka, który pomoże dobrać odpowiednią dietę. Jednak nie można zapominać o ruchu. Ćwiczenia, uprawianie sportu, wszystko to jest tak samo ważne by zmienić nasz organizm. Najważniejsza jest samokontrola. Trzeba dbać o siebie i zdawać sobie sprawę z tego, że otyłość w swoich skutkach prowadzi do śmierci. Kontrola swojej wagi, kiedy tylko przekracza normę, to istotna profilaktyka przeciw otyłości.

Bezpodstawnie pojawiające się sińce

Często na naszym ciele zauważamy sińce. Właściwie nie wiadomo skąd. Ponieważ jesteśmy przyzwyczajeni, że pojawiają się one zazwyczaj po uderzeniu, otarciu. Jednak jeśli chodzi o ich pochodzenie. Mogą być spowodowane obniżonym poziomem hemoglobiny, początkującą anemią. Jest to objaw, który powinien budzić niepokój. Sińce pojawiają się w różnych miejscach. Najczęściej są to okolice ud, przedramiona. Jeśli nie znikają po krótkim czasie, powinniśmy wykonać kontrolne badania krwi oraz udać się do lekarza na konsultacje. Szczególnie jeśli zauważymy zmiany rozmiaru siniaka. Ponieważ powiększające się stanowią szczególne zagrożenie. Niebezpieczne siniaki to też takie, które po uderzeniu przez długi czas nie znikają. Jeśli są twarde może być to początek zakrzepicy. Warto wspomnieć też o tym, że może być to początek hemofilii. Choroby związanej z nieprawidłowym krzepnięciem krwi. Jeśli zauważymy dodatkowo krew w moczu, czy krwawienie z nosa, powinniśmy natychmiast reagować, gdyż mają one ze sobą duże powiązanie. Na hemofilie jednak chorują jedynie mężczyźni. Kobiety są jedynie nosicielami, dlatego jest to choroba genetyczna i już u niemowląt można zauważyć jej objawy. Jeśli chodzi o szybką reakcje na owe problemy, powinniśmy stosować maść heparynową. Ma ona właściwości rozrzedzające krew. Jest dostępna bez recepty. Dlatego powinna znajdować się w każdym domu, jako odpowiedni środek do zapobiegania siniakom.

Wypadanie włosów – przyczyny

Co raz częściej słyszymy o dokuczającym problemie wypadania włosów. Dotyczy on zarówno kobiet, jak i mężczyzn w różnym wieku. Przyczyny takiej sytuacji bywają różne. W wielu przypadkach ma to charakter genetyczny. Jest normalną sprawą, wynikającą ze starzenia się organizmu. Niekiedy tez spowodowany złym odżywianiem się, za czym idzie brak witamin, minerałów. Niewłaściwa pielęgnacja, stres to również czynniki, które mają na to wpływ. Wypadanie włosów to normalna kolej rzeczy. Towarzyszy nam przez całe życie. Jednak w wielu przypadkach jest to zbyt uciążliwy problem, a wielkość wypadających włosów prowadzi do łysienia i budzi niepokój. Jednak w dzisiejszym świecie istnieje wiele metod by temu zapobiec. Medycyna daje nam wiele możliwości. Przeszczepy, tabletki, środki do zewnętrznego użycia, pobudzające wzrost cebulek włosów. Oczywiście, gdy tylko poczujemy niepokój wynikający z tej sytuacji powinniśmy skontaktować się z lekarzem. Jeśli jednak ktoś cierpi na nadmierne wypadanie włosów, lub ma obawy o podłożu genetycznym, powinien stosować leczenie profilaktyczne. Środki hamujące wypadanie włosów. Nasze włosy, bezwarunkowo narażone są na oddziaływanie środowiska. Promienie słoneczne, zimą zmiana temperatury. Szampony, lakiery to środki chemiczne, które uszkadzają strukturę włosa. Dlatego warto korzystać z bardziej naturalnych produktów do pielęgnacji. Wszystko po to, by w przyszłości nie być narażonym na problem wypadania włosów.

Jakie są przyczyny albinizmu?

Albinizm jest chorobą zwaną inaczej bielactwem. Choroba ta dotyka aż 1 procent ludzi na całym świecie, albinizm jest chorobą, która występuje u każdej rasy. Jeśli chodzi o albinizm właściwy to jego przyczyną jest to, że organizm nie jest w stanie produkować melaniny. Melanina to barwnik, który jest odpowiedzialny za kolor tęczówki, skóry oraz wszystkich narządów, które zawierają komórki wytwarzające melaninę, czyli melanocyty. U albinosów występuję białe lub bladożółte włosy, bardzo jasna cera, zaś tęczówki oczu są niebieskawe bądź też różowe. Ponadto u osób chorujących na albinizm często cierpią na światłowstręt, zaburzenia psychiczne czy też oczopląs. Osoby dotknięte albinizmem nie mogą także zbyt długo przebywać na słońcu, gdyż promienie słoneczne powodują poparzenia na ich jasnej i wrażliwej na światło cerze. Prócz albinizmu całkowitego, możemy również wyróżnić albinizm częściowy, który pojawia się na skutek braku melanocytów w organizmie lub też w wyniku ich nieprawidłowej budowy morfologicznej. Osoby dotknięte albinizmem częściowym często mają odbarwienia na skórze, włosach, brwiach oraz rzęsach, dodatkowo często może pojawić się także różnobarwność tęczówek. U mężczyzn z albinizmem częściowym pojawia się często również tak zwana skóra leopardzia, prócz tego u osób dotkniętych bielactwem częściowym może wystąpić również głuchoniemota. Albinizm nabyty jest wywołany przez przewlekle postępujący rozpad komórek barwnikowych skóry, prócz tego zmiany skórne mogą pojawić się także po traumie czy silnym wstrząsie psychicznym.

Leczenie albinizmu – czy jest możliwe?

Albinizm to choroba, która dotyka wiele osób z różnych grup etnicznych. Albinizm, czyli bielactwo jest powodowany przez zaburzenia metaboliczne, które są wywoływane poprzez brak pigmentu w tkankach. Albinizm objawia się na ogół jasną skórą i białym włosami, prócz tego osoby z albinizmem mają na ogół niebieskawe bądź różowe tęczówki. Możemy wyróżnić albinizm wrodzony oraz albinizm nabyty. Albinizmu wrodzonego nie da się wyleczyć, jest więc to choroba, z którą trzeba nauczyć się żyć. Warto pamiętać przy tym o przestrzeganiu pewnych zasad, na przykład osoby chore powinny unikać słońca, gdyż nawet krótkie przebywanie na słońcu może wywoływać u nich poparzenia skórne. Osoby z bielactwem nabytym mogą leczyć się z choroby. W tym celu stosuje się różnego rodzaju terapie, na przykład fotochemioterapię, która polega na naświetlaniu skóry promieniami UV, prócz tego można spożywać także wyciąg z dziurawca. Osoby z albinizmem nabytym często podejmują również autoprzeszczepy naskórkowe. Prócz tego osoby z albinizmem powinny również przyjmować odpowiednie leki przepisane przez lekarza. Niemniej albinizm jest ciężką chorobą i nawet albinizm nabyty ciężko jest wyleczyć całkowicie, w stu procentach. Z albinizmem można jednak żyć i wcale nie musi on tak bardzo utrudniać życia codziennego. Z pewnością bardzo ważne jest podejście osób postronnych do osób chorych – powinny być wyrozumiałe, dzięki czemu osobie chorej łatwiej będzie zaakceptować swoją odmienność.

Czym jest albinizm?

Albinizm, inaczej nazywany bielactwem, to zaburzenie metaboliczne, które jest wywołane przez brak pigmentu w tkankach. Skutkiem tego na ogół są białe włosy oraz bardzo jasna skóra. Osoby z albinizmem często mają niebieskawe lub też różowe tęczówki, bardzo często u osób chorych pojawiają się także problemy ze wzrokiem, na przykład oczopląs. Choroba ta jest dziedziczona przypadkowo, na albinizm chorują osoby ze wszystkich grup etnicznych. Jeśli albinizm jest chorobą wrodzoną to można ją już rozpoznać u małych dzieci. Czasem bywa również tak, że rodzice albinosów są zdrowi, ale są nosicielami tego genu. Dzieci mogą więc odziedziczyć tę chorobę po obu rodzicach, wówczas nazywamy to albinizmem wrodzonym właściwym, kiedy zaś gen jest dziedziczony od jednego z rodziców, wtedy mówimy o albinizmie lokalnym, czyli częściowym. W takiej sytuacji dziecko może uniknąć zachorowania. Poza tym albinizm można nabyć w różnym wieku, często pojawia się on podczas innych chorób, takich jak anemia złośliwa czy też tarczyca, objawia się wówczas białymi plamami. Albinizm wrodzony jest chorobą, na którą nie ma skutecznego lekarstwa. Osoby z albinizmem muszą więc przestrzegać pewnych zasad, na przykład nie mogą pozostawać zbyt długo na słońcu, gdyż ich jasna skóra szybko może ulec poparzeniom, prócz tego muszą również zażywać odpowiednie medykamenty. Albinizm nabyty może być leczony za pomocą różnych terapii.

Ostry zwykły nieżyt nosa

Katar to inaczej ostry zwykły nieżyt nosa, który jest chorobą wirusową. Podczas kataru występują zmiany zapalne błony śluzowej nosa, jamy ustnej oraz gardła. Wirusy, które wywołują katar rozprzestrzeniają się na ogół drogą kropelkową, a więc można zarazić się katarem bezpośrednio przez kontakty z osobą chorą. Dlatego też najskuteczniejszym sposobem obrony przez nieżytem nosa, jest unikanie kontaktu z osobami chorymi. Prócz tego warto również dostarczać swojemu organizmowi witamin, na przykład witamin C. Dodatkowo katar jest także wywoływane przez przemoczenia czy przeciągi, nic więc dziwnego, że najczęściej dopada nas on jesienią oraz zimą. Objawy kataru są różne, zależą przede wszystkim od stopnia jego natężenia. U osób chorych prócz kataru często występuje także swędzenie nosa, kichanie, bóle głowy, chrypka i kaszel, zatkanie nosa, zmniejszanie się drożności nosa, pieczenie spojówek, drapanie w gardle czy też wydzielina z nosa. Prócz tego często pojawia się także podwyższona temperatura oraz osłabienie organizmu. Ostry nieżyt nosa na ogół trwa od pięciu do siedmiu dni. Jeżeli choroba utrzymuje się przez dłuższy czas – na przykład trwa już ponad dziesięć dni – konieczna będzie konsultacja lekarska. Może się okazać, że doszło do jakichś powikłań, tak więc lekarz z pewnością będzie musiał przepisać odpowiednie środki, które pozwolą zwalczyć ci chorobę. Powikłania mogą prowadzić do bardzo poważnych chorób, dlatego z wizytą u lekarza z całą pewnością nie należy zwlekać.

Alergiczny nieżyt nosa

Alergiczny nieżyt nosa, czyli katar sienny to alergia na różnego rodzaju pyłki – traw, drzew a także zbóż. Często jest to alergia sezonowa, które występuje w okresie pylenia, a więc na ogół katar sienny pojawia się wiosną i latem, ponieważ to właśnie wtedy stężenie pyłków jest największe. Z pewnością osoby cierpiące na katar sienny powinny jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Leczenie kataru siennego jest nie tylko możliwe, ale również bardzo ważne, ponieważ nieleczony nieżyt nosa może doprowadzić do znacznie poważniejszych chorób, między innymi do astmy. W trakcie diagnozowania alergii dużą rolę pełni wywiad lekarski, ponieważ to właśnie wtedy można ustalić czas występowania kataru siennego. Dzięki przeprowadzeniu wywiadu lekarskiego możliwe jest rozpoznanie alergii a także alergenów, które ją powodują. To bardzo ważne, ponieważ dopiero po rozpoznaniu lekarz będzie w stanie zalecić pacjentowi odpowiednie leczenie. Skutecznymi metodami leczniczymi są leki przeciwalergiczne a także szczepionki – roztwory absorbowane na wodorotlenku glinu, które pacjent dostaje raz w tygodniu, szczepionki na tyrozynie, które pacjenta otrzymuje raz na dwa tygodnie a także roztwory odpowiednio osłabionych alergenów. Dodatkowo stosuje się również szczepionki inhalowane do nosa, a także szczepionki doustne. Z pewnością osoba cierpiąca na katar sienny powinna starać się unikać przyczyn, które ją wywołują, bądź starać się je zminimalizować i niepotrzebnie się na nie nie narażać.

Alergie – ich objawy i przyczyny

Alergie coraz częściej dotykają wiele osób. Alergia to reakcja organizmu na różne obce substancje, które są określane jako alergeny. Obecnie sądzi się, że alergie są nieprawidłowym przejawem odporności, które charakteryzuje się uszkodzeniem tkanek podczas reakcji odpornościowych. Alergie dotykają zarówno dzieci jak i osoby dorosłe, do częstych rodzajów alergii należy między innymi nieżyt nosa, który może bardzo utrudniać życie alergikom. Prócz tego często przejawami alergii jest astma, katar sienny, uczulenia na niektóre pokarmy, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny czy też alergiczne zapalenie skóry. A skąd biorą się alergie i jakie są ich przyczyny? Między innymi możemy wyróżnić przyczyny genetyczne, bardzo często jest tak, że jeśli ktoś z rodziny cierpi na jakąś alergię to możliwe jest to, że kolejne pokolenia również będą miały z tym problem. Niemniej żeby alergia została przeniesiona dziedzicznie dana osoba musi bardzo wcześnie (w okresie niemowlęcym) zetknąć się z alergenem o dużym stężeniu. Do pospolitych alergenów można zaliczyć odchody roztoczy kurzu, produkty mleczne, jad pszczół i os, zarodniki pleśni, sierść zwierząt domowych, niektóre leki (na przykład penicyliny) a także pyłki drzew i traw. Alergeny te mogą wywoływać między innymi astmę, katar sienny, zmiany skórne czy też anafilaksję oraz pokrzywkę. Na szczęście dziś medycyna pozwala na złagodzenie objawów alergii, rzecz jasna po odpowiednie leki czy zastrzyki należy udać się do lekarza.